Terschelling Berenloop 2011

Marcel, Andries en Joke zijn van plan om op 6 november 2011 samen de Berenloop te doen. Lees hier het relaas over de voorbereidingen van de mooiste halve marathon in Nederland!

Run Through The Hills of Nijmegen

Het is me niet gelukt om Haile Gebreselassie voor de tweede keer te verslaan (Haile stapte uit de wedstrijd in New York vorig jaar) in Nijmegen vandaag. Hij kwam, zag en overwon, zo kennen we hem. Mooie tijd van 42:44 en een beetje, toch nog ruim een minuut boven het wereldrecord van Leonard Komon (vorig jaar in Nijmegen gelopen). Mede ROPARUNNER Michael Raaymaker van AV Parthenon wordt knap 149-ste (53:40). Het was een mooie dag. Het begon met mist, dan een heel mooi zonnetje met een graad of veertien, ideale loop condities. Vandaag met de handrem erop gelopen en rustig aangedaan, want na de Berenloop heb ik alleen maar tapas en vino tinto gezien in Andalucie. Toch ging het lekker en liep ik relaxed de Zevenheuvelenloop uit in 1h31:23. Terwijl ik over de finish loop hoor ik Michael en Monique mij toeschreeuwen vanaf de tribune. Even waan ik me weer in New York (of was het toch de Coolsingel?). Next stop: de Bruggenloop in Rotterdam, de seizoensafsluiter voor 2011.

The Day After - vooral herstellen van het eten!

Maandagmiddag in West-Terschelling, het dorp is weer in dromerige rust. Van de Berenloop zijn alleen nog de poten op het asfalt over, alles is keurig opgeruimd. Vandaag even uitgefietst naar het Wrakkenmuseum in Formerum-Zuid. De berenlopers zijn naar huis, het weer is guur en eindelijk lijkt de herfst op komst. We hebben nog zeker drie weken nodig om bij te komen van de enorme hoeveelheid eten die we gisteren bij de Heksenketel voorgeschoteld kregen, tjonge dat was echt véél te veel. Tijdens het diner wel de marathon van New York gevolgd via Internet, geweldig! Zowel Jan als Freek hebben de monstertocht aldaar goed afgerond. Jan in 4h13 en Frank loopt zijn eerste marathon in 5h21. Allebei van harte gefeliciteerd!

Laatste training voor Zevenheuvelen geslaagd!

Zondagmiddag 6 november, vier uur in de middag. We zitten op onze hotelkamer op Terschelling te kijken naar de start van de New York Marathon. Mary Keitany loopt in een verwoestend tempo weg uit de kopgroep, het moet wel gek lopen als ze deze wedstrijd niet wint. Maar ja, ze moet nog over de beruchte brug naar Manhattan, daar legde Haile vorig jaar toch ook het loodje... Trots zijn we op Jan en Frank die om 10u10 lokale tijd starten vanuit Staten Island voor hun monstertocht door de Five Boroughs. Jan en Frank: SUCCES!

Voor ons zit de Berenloop 2011 er weer op. De omstandigheden waren prima (eigenlijk Berenloop onwaardig, zo mooi was het weer, zelfs een bleek zonnetje in de middag op het strand) en na alle voorbereidingen moest het eindelijk maar eens gebeuren. Samen met Joke en Andries in het startvak in de dorpstraat en om 12 uur precies klinkt de misthoorn. Zandloperstart dus met ruim een kwartier vertraging beginnen wij met nog 3300 deelnemers aan onze tocht over het eiland. Langs de Brandaris en links af de Duinweg op, gelijk klimmen. Afdalen en bij het monument links af langs de haven. Via de hoofdweg richting Baaiduinen, we hebben vol wind op kop. Joke gaat als een jekko en ik moet lossen, ze loopt tot het 10 kilometer punt ongeveer 50 meter voor me. Andries moet weer eens plassen en die duikt na drie kilometer (alleen!) de bosjes in. Ik zie hem pas weer aan het eind van de Longway, net voor de finish. Eerste vijf gaat in 30m30, iets te snel eigenlijk, maar we lopen door. Via Midsland naar de molen van Formerum en de tweede drankpost. Veel publiek enthousiast langs de kant, de sfeer zit er prima in. Eindelijk wind in de rug!


Ik passeer het 10 kilometer punt in 1h01, nog steeds wat te snel, maar ja, het gaat lekker, dus waarom niet? Bij ET10 staat Natalie langs de kant foto's te maken. We wisselen een zoen en ik loop door richting Midsland aan Zee. Het strand op na 12 km en drie kilometer bikkelen. Op de IPOD klinkt Endless Sacrifies van DreamTheater, hoe toepasselijk. Het gaat prima maar ik verlies toch wat snelheid. Strandopgang omhoog (Run To The Hills van Iron Maiden) en ik klok 1h33 op het 15 km punt, ik ben kapot. Snel nog een banaantje gegeten en wat sportdrank gedronken. Natalie heeft haar best gedaan, want ze staat weer op het duin om foto's te maken. Nu naar rechts, de Longway door het bos terug naar West-Terschelling. Hier staat de beer-met-hamer klaar en inderdaad ben ik niet de enige die het zwaar heeft. Maar ik blijf lopen, terwijl ik de nodige mensen inhaal die zijn gaan wandelen. Dit keer geen Requiem van Mozart maar het toepasselijke Its a Long Way to Tipperary schalt door de boxen van de geluidsinstallatie opgesteld in het anders zo stille bos van Staatsbosbeheer. Net voor het 20 km drankpost komt een hijgende KNRM-er mij in de nek. Andries heeft nog tweede adem (vast van de 400 Euro die hij heeft opgehaald voor de KNRM) en hij loopt mij voorbij. Ik probeer aan te klampen (mijn naam wordt omgeroepen op het veertig kilometer punt), maar er zit echt niet meer in het vat. Nog een klein stukkie door het dorp, laatste bocht naar recht de Dorpstraat in en over de rode loper finishen bij de Brandaris. Ook hier staat Natalie langs de kant, ze heeft haar best gedaan om deze mooie fotoserie te maken.


Joke finisht in een mooie 2:08, Andries in 2:11 en ik in 2:12:38 (officieus, zelf geklokt) en daar ben ik super blij mee. Ben ook blij dat ik niet de hele marathon gedaan heb overigens, want die is echt berezwaar (limiet is vijf uur, net als Rotterdam)!

T minus Two hours...

Precies een jaar geleden stond ik aan de start in New York voor de mooiste hele marathon, over twee uur sta ik aan de start van de mooiste halve. Gisteren kwamen we nog wat oranje-grijze jacks tegen van andere ex-NYCM gangers die dit jaar ook de Berenloop doen. Lekker aan het ontbijt gezeten, weliswaar zonder suikerbrood, en zo even sfeer proeven bij de jeugdloop en de binnenkomst van de Berenboot. En om twaalf uur gaan we, na het klinken van de misthoorn, dan eindelijk het halve rondje Terschelling afrossen. Het weer is prima en ik heb er zin in.

Tweeendertig nul twee: een PR voor Natalie!


She did it! Natalie liep vanmorgen onder uitstekende weersomstandigheden een prima tijd van 32:02 tijdens de Breakfastrun hier op Terschelling. Een mooi maar ook zeer uitdagend parcours aan de noord zijde van West, dus heuvel op, heuvel af. De training vorige week in de duinen van Bloemendaal is dus niet voor niets geweest. Bekijk de foto's van dag twee. Wederom waren de weergoden ons goed gezind en ook morgen zijn de voorspellingen top. Het eiland is volgestroomd met Berenlopers en morgen om 11u00 staat Terschelling op z'n kop als de Berenboten aankomen uit Harlingen!

Verkennen van het marathon parcours (per fiets)

Vrijdag 4 november. De tweede dag op Terschelling en de laatste looptraining voor Natalie is achter de rug. Vier keer zes minuten gelopen, een klein rondje rond West. We zijn uitgeput maar dat komt niet van die training, maar van het fietsen van vanmorgen. Enthousiast als we zijn hebben we (per ongeluk, volg de berenpoten op het wegdek) het parcours van de marathon gefietst (zie onder) dus de bilspieren zijn wat "gevoelig" zullen we maar zeggen. Maar het weer was geweldig. Wel wat wind maar rond het middaguur brak de zon door en was de hemel strak blauw. Heerlijk op het strand gewandeld en bij Hessel te Hoorn (Friesland) een broodje gegeten. Enfin, bekijk zelf de fotos.

Nog een paar dagen en dan is het zover


Dinsdag 2 november, het is de verjaardag van Joke. De familie Boneschansker is al aan het verkennen op Terschelling (met name het interieur en het menu van De Walvis, voor de intimi), vanavond hebben Natalie en ik ons laatste trainigsrondje op de wal gelopen, in het Zuiderpark om precies te zijn. Morgenochtend is het dan eindelijk ook voor ons zover: vakantie! De voorbereidingen zijn achter de rug. In oktober rustig getraind om de opgelopen blessures rust te gunnen. Dat heeft in ieder geval resultaat opgeleverd want afgelopen weekend hebben we samen in de duinen bij Bloemendaal getraind en dat ging uitstekend. Duin op, duin af samen met Natalie, in totaal 9.5 km afgelegd in vier keer 18 minuten. Een prima prestatie, maar een beetje schril contrast met Wilson Kipsang die in Frankfurt slechts vier seconden boven het wereldrecord van Patrick Macau op de marathon bleef. Twee keer onder de 2h04 in een jaar, dat is toch absurd? Voor mij is dat al een top-tijd op de halve marathon! Maar iedereen presteert op zijn eigen niveau, nietwaar? Ik kan het toch niet laten en kijk ook nog even op de site van Rijnmond marathon reizen want de nieuwe Class Of 2011 is klaar voor het grootste avontuur van hun leven. Sneeuwval in het oosten van de Verenigde Staten maar in New York is alles nog in orde. Net als vorig jaar schijnt het zonnetje aldaar. Ik heb heimwee naar The Big Apple! Hoog tijd om in te pakken en op de boot naar Terschelling te stappen...

Dertien dagen tot de finish in West!

Maandag 24 oktober, nog dertien dagen tot de finish in West-Terschelling. Het oktoberweer was uitstekend als voorbereiding op elke lange afstandrun. Mooi weer, weinig wind en regen op momenten waar je geen last van hebt. Maar helaas, de mega trainingsinspanning van september heeft zijn tol geeist (ik ben ook geen twintig meer, zei hij verontschuldigend). Ik heb bijna deze hele maand last gehad van mijn linker achillespees, dus voorzichtigheid geboden. Gemiddeld twee keer per week korte afstanden gelopen op een zeer laag tempo. Meestal had ik de volgende morgen zoveel last van mijn enkel dat de eerste paar minuten echt pijn deed. Naar mate de dag vorderde en de pezen en spieren warm worden zakt het weer een beetje weg. Kortom, keuze om de hele marathon niet te lopen is zéér verstandig. Gisteren voor het eerst weer eens rustig vijftien kilometer gelopen en ik heb vandaag praktisch geen last van mijn enkel. Dat is goed nieuws, want over twee weken gaat het toch écht gebeuren, die Berenloop. Ook in het kamp van Joke en Andries is er blessure leed: spier in de rug verrekt tijdens lange duurloop richting Puttershoek. Dus ook zij lopen dit jaar de mooiste halve marathon van Nederland! Of zo als Andries het uitdrukt: 68.3 km hardlopen en toch voor 17u00 aan het bier in De Walvis! En Andries heeft besloten om voor een goed doel te lopen zie KRNM-er loopt de Berenloop. Komende twee weken wordt het vooral coachen van Natalie want die loopt op zaterdag 5 november haar allereerste vijf kilometer!

Emotie versus ratio: de laatste wint!

Het is zondag 2 oktober, nog precies vijf weken tot aan de Berenloop. Gisterenavond nog gebarbecued bij 25 graden, de nazomer is werkelijk prachtig. Vorige week de Posbankloop volbracht, het was letterlijk en figuurlijk mijn zwaarste deelname in vier jaar. Niet alleen viel het resultaat zelf tegen, maar ook de manier waarop ik die prestatie neergezet heb. Ik heb lang nagedacht over de oorzaak daarvan; het ging toch zo lekker tijdens de Damloop? Natuurlijk was het warm vorige week, maar de echte oorzaak ligt in mijn zeer aggressieve trainingsschema. In de maand september heb ik 19 keer getraind, ruim 220 kilometer afgelegd in 26 uur en een beetje, waaronder twee keer een loop van boven de twintig kilometer. Dat lijkt een prima resultaat, maar schijn bedriegt. Ondanks dat ik mijzelf prima voel en goed op mijn eten let ben ik nauwelijks afgevallen terwijl ik toch ruim 23000 calorien verbrand heb. Hoe kan dat? Het antwoord is: veel te hard trainen. Het lichaam verbrand dan geen vet, maar suiker en nog erger: spierweefsel. De hartslagmeter liegt niet en onderstaand overzicht laat duidelijk zien dat ik nog lang niet klaar ben voor de marathon.


Voor het eerst sinds ik aan dit avontuur begon heb ik last van kleine irritaties zoals gevoelige achillespezen de dag na een training. Dat zijn signalen die wijzen op overbelasting en mijn eigen loopervaring leert: dan is voorzichtigheid geboden. Kortom, ik heb deze week flink gas terug genomen en heb slechts drie keer korte afstanden gelopen op laag tempo. En gisteren tijdens de BBQ heb ik besloten om de Berenloop marathon niet te lopen. Want dan moet ik in vier weken tijd nog zeker drie keer een lange afstand lopen en dat is niet haalbaar. Ik ga me dus richten op de halve marathon op Terschelling en de Zevenheuvelenloop op 20 november. Ben ik teleurgesteld? Nee, in het geheel niet, want ik loop liever een mooie tijd op de halve marathon dan dat ik geblesseerd raak op de hele. Bovendien is het parcours op Terschelling te zwaar om dit risico te nemen, nog even afgezien van het weer begin november. De komende weken ga ik dus anders trainen: duurlopen op een veel lager tempo. Ik hoop dat de effectiviteit van de training daardoor toeneemt, waardoor ik straks die halve marathon op mijn gemak kan uitlopen.


Life, The Universe and Everything

Zondag 25 september 2011, een drukke dag op de atletiekkalender. Wordt het de marathon van Berlijn, Singelloop in Utrecht, Drechtstedenloop of de mooiste (en moeilijkste) 15k van Nederland in Velp en omgeving? Nog 42 dagen tot de Berenloop en ik kies voor die laatste, de Posbankloop. 's ochtends kijk ik op de BBC naar de finish van de Berlijn marathon, waar Patrick Makau het wereldrecord van Haile Gebreselassie verpulverd met een supertijd van 2h03:38. Haile liep ook mee maar stapt uit na 35 km, de beste lange afstandsloper ooit haalt de finish (weer) niet. De prestatie van Patrick Makau is groots, nummer twee komt ruim vier minuten na hem over de finish. Onderweg naar Velp met Hans (medeloper) en Natalie (supporter), eens kijken of ik ook tot zulke grote prestaties in staat ben. Het eerste mooie najaarsweekend, een verademing na die hoosbuien van vorige week op de Damloop. Start om twee uur, en het is warm, veel te warm. Ruim boven de twintig graden en al na vier kilometer kom ik in de problemen. Na 5:50, 6:14, 6:01, 5:57 en 6:06 min/km kan ik het tempo niet meer vasthouden. Er is geen zuchtje wind op de provinciale weg van Velp naar Rheden, ik kom kapot aan bij de eerste drankpost onder aan de Posbank. Het lukt me gelukkig wel om de 90 meter omhoog af te leggen zonder te stoppen, maar boven op de top neem ik even de tijd om te herstellen bij de sponspost. Verder buffelen, vals plat omhoog naar de Tafelberg (103 m) en dan heuvel af, heuvel op naar het hoogste punt, de Zijpenberg (106 m) en dan lekker een paar kilometer afdalen. Hans ben ik inmiddels al kwijt, die is op eigen tempo doorgelopen en finisht in 1h31:02. In het bos is het lekker, niet te veel zon en temperatuur is goed. Al weer ligt er iemand op het asfalt, er is hulp bij, en even later komt een ambulance mij tegemoet rijden. Ik hoop maar dat dat goed afloopt. De hoge temperatuur eist zijn tol, niet iedereen kan die plotselinge weersveranderingen goed aan. Ik heb het ook moeilijk, maar niet zo zeer van de warmte, maar van de hoeveelheid trainingsarbeid die ik deze week gemaakt heb (ruim 50 km). Onder aan de Muur van Aalbers (oftewel de Emma pyramide), de laatste klim omhoog. Ruim 45 meter klimmen over 400 meter afstand. Voor het eerst in vier deelnames lukt het mij niet om rennend boven te komen, ik leg de laatste 100 meter wandelend af, ik heb pap in de benen! Maar eenmaal boven bij de tweede sponspost weet je dat je er bijna bent. Nog twee kilometer afdalen, één keer links af in Rosendael en dan in een rechte lijn 1100 meter naar de finish. Ik zet nog een keer aan en vreemd genoeg lukt dat prima, ik loop de laatste kilometer in 5:11! Ik finish in 1h34:11, ruim 9 minuten langzamer dan mijn persoonlijk record op dit parcours. Tevreden? Niet echt, ik kan mijn prestatie niet goed duiden. Ja, het was warm, en ik had er last van. Ja, ik heb (te) veel getraind deze week. Desalniettemin heb ik de Posbankloop zonder al te veel problemen uitgelopen. Kortom, ik moet nog eens goed nadenken over mijn plannen voor de Berenloop marathon.

Nog 50 dagen ... Van Dam Tot Dam!

Het is zondag 18 september 2011, nog 49 dagen tot aan de Berenloop. Vandaag is mijn eerste serieuze test, de Dam tot Damloop, tien Engelse mijl, oftewel 16090 meter van Amsterdam naar Zaandam. Ik sta in KOMO uniform op de Prins Hendrikkade in Amsterdam te trappelen in startvak 3 (recreanten Le Champion). Afgelopen woensdag nog rustig 20 kilometer gelopen van Hengelo naar Enschede en terug, en dat ging prima. Ik heb er zin in, maar ben toch benieuwd hoe het zal gaan. Het is mijn eerste wedstrijd sinds de mislukte poging om City Pier City uit te lopen, eind maart dit jaar. Die spanning en kriebels zijn meestal een goed teken. De toppers zijn al om 11u00 gestart, de lucht betrekt, wij moeten nog wachten tot 11u20, dan zijn wij pas aan de beurt. Eén van mijn vrienden, Robert de Koning, doet ook mee als recreant bij een bedrijventeam, hij start pas om 14u00. In totaal zijn er dit jaar 40000 deelnemers, een record, het is de grootste ééndaagse atletiekwedstrijd in Nederland, die tegelijk valt met de beroemde Great North Run in noord Engeland (45000 deelnemers op de halve marathon). Een paar minuten voor de start begint het te druppelen en eindelijk wordt het startschot gelost, we mogen! Door de startfuik over de Championchip matten voor de tijdwaarneming en ik druk mijn stopwatch in. Lekker ontspannen starten en steady tempo lopen en zien waar het schip strand. Doel is 1h36, oftewel 10 km/uur gemiddeld, net iets sneller dan marathontempo. We draaien links af de ijtunnel in en worden begroet door de dames trommelband en dat klinkt geweldig. Op het gemak loop ik naar beneden, het bord 1 km passeer ik in 5m38, prima! Dan de tunnel omhoog en effe doorbijten. De lopers beginnen te klappen en te juichen, want dat klinkt zo lekker in die tunnel: kippevel!Tweede kilometer in 6m01, super! Dan het lange stuk de tunnel uit over de Nieuwe Leeuwarderweg, vals plat omhoog en links af richting Buiksloot. Ik passeer het 5 km punt in 29m46 en ik loop nog steeds lekker ontspannen. Het begint ongehoord hard te regenen en dat houdt niet op tot net voor de finish. Na een paar minuten ben ik doorweekt en loop ik te soppen in mijn schoenen. Desalniettemin staat er veel publiek langs de route en zijn er toch diverse bandjes aan het optreden. Fijn hoor, ze zijn door het slechte weer nog fanatieker dan normaal met aanmoedigen. Via Kadoelen naar het Molenwijkpark, daar staat de verzorgingspost met fruit midden tussen de flats. Ik ben halverwege maar de winnaar, Patrick Komon, is al lang binnen en finisht in een absolute toptijd van 44m27, slechts vier seconden boven het wereldrecord! Het banaantje was lekker en ik voer mijn looptempo weer een klein beetje op. Even doorbijten op een saai stuk langs de A8, ik passeer het 10 kilometer punt binnen het uur, ik lig nog steeds exact op schema. Linksaf Zaanstad in en over de ij- en zeedijk richting Zaandam. Dit is een moeilijk stuk want het regent nog steeds pijpestelen met klappen van het onweer en er staat flink wind op kop. Even is er paniek want 100 meter voor mij ligt iemand roerloos op het asfalt, maar gelukkig is er direct een EHBO-er bij, dus ik besluit door te lopen. Even verder loop ik op de Zuiddijk in Zaandam en de regen neemt af. Maar de plassen op het wegdek zijn enorm, het is onmogelijk om ze te vermijden. Goed opletten dat je niet onderuit gaat op die gladde steentjes. Het lopen gaat op zich prima en ik arriveer op de Dam in Zaandam. De brug op en rechts af de Peperstraat in, nog een brug over en dan de eindsprint naar de finish. Eindtijd 1h35:52, dus 8 seconden onder mijn streeftijd, ik ben erg tevreden. Snel kleding ophalen en omkleden. Ik vind een plekje in de brandweerkazerne en doe mijn loopkleding uit, alles is zeiknat! Op de terugreis kom ik Kamiel Maase tegen op station Leiden en ik hoor hem tegen een loopmaatje zeggen dat hij een rustig getraind had in 55 minuten; yeah right! Om drie uur haalt Natalie mij op van Den Haag Centraal en stap ik na een korte tramrit, moe maar voldaan, thuis onder de warme douche. Ik krijg een SMS van Joke en Andries om mij te feliciteren en ze laten vervolgens fijntjes weten dat zij 25 kilometer gelopen hebben tussen de buien door. Ze liggen dus voor op mijn trainingsschema! Later die avond hoor ik dat ook Robert prima gelopen heeft: 1h27. Van harte gefeliciteerd! Volgende week de tweede test, de Posbankloop in Velp. Vijftien kilometer met daarin de beklimming van de onder andere de Posbank en de Emma pyramide, dat zijn kuitenbijters!


Nog twee maanden ...

Vandaag, woensdag 7 september, nog 60 dagen tot D-day, samen met Natalie gelopen en ik ben apetrots dat ze nu al vijf keer 12 minuten zonder problemen uitloopt. Mooi rustig tempo, als ze dit vast kan houden dan loopt ze fluitend straks die 5 kilometer op de pre-Berenloop! De maand augustus is inmiddels achter de rug en tijd om even een tussenstand op te maken: 16 keer getraind, in totaal 17 uur en 50 minuten, 15000 calorien verbrand en 144 kilometer afgelegd. Bepaald niet slecht, maar tevreden ben ik niet. Ik heb pas een paar keer een langere afstand gelopen (15 kilometer) en dat ging best goed, maar de sprong naar de marathon is nog wel erg groot. Maar goed, ik hoef mijn geld er niet mee te verdienen, dus ik doe gewoon mijn best en zie wel waar het schip strand. De halve marathon op Terschelling gaat in ieder geval zeker lukken! De grootste hindernis op dit moment is toch wel het weer: afgelopen zaterdag en zondag rete benauwd en maandag en dinsdag vliegende storm. Daar kan je je moeilijk op instellen. Ben wel blij dat ik niet aan de Tilburg Ten Miles heb meegedaan, petje af hoor voor Paul (57h18, vijftiende overall, net na Greg van Hest), Steven (1h19), Joke (1h36) en Ad (1h07 over 10 km)! Prima gelopen onder lastige omstandigheden, chappeau! Ik hou mijn kruit nog even droog tot over twee weken... watch this space!

Nog 10 weken ...

De eerste vragen zijn binnen: het gaat toch wel goed met de training? Je schrijft zo weinig op je weblog! Tja, na het dagelijkse verslag uit New York ligt de publicatienorm hoog, publish or perish, maar de waarheid is dat trainen voor een marathon gewoon heel erg saai is. Het lopen gaat langzaam, het afvallen gaat langzaam maar toch ben ik niet ontevreden. Het gaat steeds beter, maar minder snel dan ik had gehoopt. De afgelopen twee weken heb ik gemiddeld vier keer per week gelopen en ben ik inmiddels vier kilo afgevallen sinds ik begon aan dit avontuur (met dank aan Sonja B). Ik loop regelmatig samen met Natalie, die wil in Terschelling graag haar allereerste 5 km prestatieloop doen en het gaat uitstekend. We lopen dan vijf keer 8 minuten met twee minuten rust. Iets meer dan 6 km dus, een ideale hersteltraining voor mij en al een super prestatie voor haar! Wel jammer dat het weer nogal te wensen over laat. Veel regen, benauwd of takkewarm, of een wolkbreuk met onweer zoals op dit moment, het is altijd wat in Nederland! Afgelopen dinsdag liep ik desalniettemin mijn eerste 15 km sinds februari (!) dit jaar, van huis naar Duindorp (Scheveningen), via de duinen naar Kijkduin en retour. Mooie route, lekker weer en het ging uitstekend, ik liep die afstand op mijn gemak in 1h36. Ik ben blij met dat resultaat, maar het is nog wat te vroeg voor een eerste echte test, ik moet meer kilometers in de benen krijgen. Dus ik moet Steven volgende week helaas teleurstellen, ik sla de Tilburg Ten Miles toch nog maar even over!

Nog 88 dagen ...

Mooi hoor zo'n Polar sporthorloge dat je elke dag meldt hoeveel dagen je nog te gaan hebt tot aan je volgende challenge. Het is vandaag 10 augustus en nog 88 dagen tot D-day. Voor het eerst sinds lange tijd heb ik weer eens een redelijke 10 kilometer gelopen. Weliswaar in 1h04 (laat ik het positief houden: marathontempo), maar in ieder geval niet kapot tot op het tandvlees. Dat was vorige week vrijdag, op mijn verjaardag, wel effe anders. Benauwd weer, en niet helemaal top vanwege een infectie waarvoor ik momenteel medicijnen slik, het was dus vijf kilometer afzien. Ben gestopt en heb daarna nog 5 keer één kilometer interval gelopen. In de afgelopen 12 dagen 4 keer getraind. Te weinig en te kort, maar in ieder geval hou ik er wel een lekker gevoel aan over. Nu proberen de komende weken rustig afstand en intensiteit op te voeren. Ik hoef me niet schuldig te voelen want Andries en Joke lieten per e-mail uit Florida weten dat het daar veel te warm is om te trainen...


Nog 100 dagen ...

Vandaag, 29 juli, is het precies 100 dagen tot aan de start in West-Terschelling. Hoe sta ik ervoor? Niet best! Na New York is het crescendo down the hill gegaan. Met moeite in het voorjaar 18 km gelopen in Apeldoorn bij de Midwintermarathon, op het tandvlees 10 km tijdens Dwars Door Dordt uitgelopen (net binnen het uur) en na 13 km uitgestapt tijdens de City Pier City in maart. Oorzaak: onregelmatig en veel (nadruk op veel) te weinig trainen... Daarvoor bestaat maar één oplossing: aan de bak! De afgelopen weken dus maar weer eens in de boeken van Sonja gedoken. Want in New York was ik al te zwaar en dat is echt niet beter geworden. Er moet minstens 10 kg af! Ik ben voorzichting begonnen met trainen in Den Haag. En dat ging niet vanzelf, ik moest letterlijk en figuurlijk weer vanaf nul beginnen. Zelden zo afgezien als de afgelopen weken, met pijn en moeite vier keer 5 minuten hobbelen per keer. Enfin, inmiddels loop ik weer drie keer per week en 7.5 km aan één stuk, de eerste kilo is er af en het loopgevoel komt langzaam terug. Maar de komende maand moet ik écht vol aan de bak. Wil ik de marathon op Terschelling zonder blessures uit kunnen lopen, dan moet de intensiteit en duur van de training flink omhoog.

Hele of Halve marathon? That is the question!

Al drie keer eerder liep ik de Berenloop op Terschelling, traditiegetrouw op de eerste zondag in november, maar dan als halve marathon. Eén van de leukste loopwedstrijden in Nederland, samen met de Posbankloop mijn favoriet. Maar in 2010 liep ik tijdens het berenweekend de New York Marathon en maakte ik een (enigzins domme) belofte aan een teleurgesteld loopmaatje. Andries Boneschansker is namelijk van plan om in elke provincie van Nederland minimaal één marathon te lopen en dit jaar wordt het Friesland. Het plan is dus niet de halve maar de hele Berenloop te doen! Aangezien ik vorig jaar verstek liet gaan, beloofde ik in 2011 met hem mee te lopen. Waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen? Andries, Joke en ik hebben ons ingeschreven voor de halve marathon en als de voorbereidingen en trainingen goed verlopen, dan veranderen we dat ter plekke in de hele marathon. Voorlopig moet ik er nog even niet aan denken.